Page 7 - Habinger
P. 7
Gedichte Margit Habinger (Rettenschöß)
Wann da Gugu schreit
Is des an Langs jedsmoi a Freid
boi nochn longa Winta, da Guggu wieda schreit
Sein Ruaf hean is oafoch sche
es duat ans bis a d’ Söi eiche geh
A oida Brauch is jo,boi man s’ easchte moi wieda heascht,
das ma a den Tog
gonz gwieß a bissl Guid an Hosnsock in mittrog
es hoast, no gangs hoit nia aus -
sche was, hoffentlich schaug ins nia da Guggugskleba as Haus
Bei jung und oid is da Guggu beliab, des is gwies
obwoi a eigentlich a da Tierwuit scho a hibsch a Schliffe is
Owa ma lost ehm oafoch gean zua,
es hot a da Natur scho ois sein Sinn
haupsoch da Mensch hot seine Finga net üwaroi in
Es wa scho gonz fü weascht,brauchatns insane Urenkä nia dalem
das ma sogn miassn, friara hots amoi an Guggu gem
Hoffenlich bleib ins dea Vogl zu oi Zeitn auf insana Wuit
an neien Guggu ku sie koana kafn a net um fü Guid
Seite 7

